“Kazananlar, kaybetmenin öğretici gücünü bilenlerdir.”

1. Sadakat, kimse bakmazken belli olur.

Bağlılık göstermek kolaydır; göz önündeyken, herkes izlerken.
Ama asıl sadakat, kimse yokken, kimse bilmezken belli olur.
Ben kimse görmese de verdiğim söze sadık kalmayı seçtim.

2. Duruş, giydiğinle değil, çektiğinle ölçülür.

Kıyafetle saygınlık satın alınmaz.
İnsan nasıl yürüdüğünden çok, hangi yüklerle yürüdüğüyle saygı kazanır.
Ben saygıyı süslerde değil, sabırda aradım.

3. Herkese benzemek kolaydır; ben kendime benzemeyi seçtim.

Toplum, sana sürekli başka biri gibi olmanı söyler.
Ama ben o yolu reddettim.
Benzemek yerine, kendimi inşa etmeye çalıştım.

4. Kazanmaktan önce haklı olmayı önemsedim.

Her galibiyet zafer değildir.
Bazen kazanmak, kaybetmekten daha ağırdır — eğer hakkı çiğneyerek elde edildiyse.
Ben helal olanı tercih ettim, geç olsa bile.

5. Yolun zorluğu değil, yönü önemlidir.

Kolay yollar çoğu zaman yanlış yere çıkar.
Ben yolu seçerken yokuşa değil, nereye çıktığına baktım.
Yavaş gittim ama eğilmedim.

İnsan, en çok ilkeleriyle yürür.
Benim adım, bu ilkelerle ayakta kaldı.
Ve biliyorum ki:
İlkesini koruyanın, kimliğini kimse silemez.